Description
Βασικές πληροφορίες
Ανάμεσα στην Πρέβεζα και την Άρτα, μέσα σε ένα τοπίο σπάνιας φυσικής ομορφιάς με θέα στις λιμνοθάλασσες και τον Αμβρακικό, βρίσκεται η Ιερά Μονή Προφήτου Ηλιού — ένα από τα ιστορικότερα μοναστήρια της Ηπείρου, με ρίζες στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Στη σύγχρονη εποχή, η Μονή αναγεννήθηκε χάρη στον μακαριστό Μητροπολίτη Νικοπόλεως και Πρεβέζης Μελέτιο (Καλαμάρα), ο οποίος την ίδρυσε εκ νέου στα Φλάμπουρα και εκεί παρέδωσε την τελευταία του πνοή.
Ιστορικά στοιχεία – Περίοδος κτίσεως
Η Παλαιά Ιερά Μονή Προφήτου Ηλιού κτίστηκε στην κορυφή του Ηλιοβουνίου (560 μ.), στα Ηλιοβούνια (Νέα Κερασούντα), στον δρόμο από την Πρέβεζα προς την Άρτα. Οι απαρχές της ανάγονται στα τέλη του 16ου–αρχές του 17ου αιώνα. Αρχικά μετόχι της Μονής Ρωγών, έγινε αυτοτελής το 1720 επί ηγουμένου Καλλίστου, ο οποίος επισκεύασε τον παλαιό ναό και το 1735 ανοικοδόμησε νέα κελλιά. Το Καθολικό, μια μεγάλη τρίκλιτη βασιλική με αξιόλογο γλυπτό πέτρινο τέμπλο, ανακαινίστηκε το 1852 από τον ηγούμενο Διονύσιο.
Η προσφορά της Μονής προς τους υπόδουλους χριστιανούς υπήρξε ανεκτίμητη· γι’ αυτό και υπέφερε πολλά από τους κατακτητές (βασανισμός και θάνατος ηγουμένων της επί Αλή πασά). Υπέστη σοβαρές καταστροφές στον πόλεμο του 1897, ενώ τη «χαριστική βολή» έδωσαν οι δυνάμεις Κατοχής (1943–44), που πυρπόλησαν τα κτίσματά της, καθώς αποτελούσε κέντρο εθνικής αντίστασης. Εκ θαύματος διασώθηκε το περίφημο Καθολικό με το πέτρινο τέμπλο του.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, επί Μητροπολίτου Μελετίου, η Μονή μεταφέρθηκε σε νέο κτιριακό συγκρότημα, ανεγερθέν εκ θεμελίων, κοντά στην κοινότητα Φλάμπουρα (Δ.Δ. Νέας Σινώπης, Δήμος Ζαλόγγου), περίπου 15 χιλιόμετρα από την Πρέβεζα, επί της οδού προς την Άρτα. Επανδρώθηκε με περίπου 25 μοναχούς και ιερομονάχους, πολλοί από τους οποίους διακονούν στο ιεραποστολικό και πνευματικό έργο της Μητροπόλεως.
Όποιος επιθυμεί να στηρίξει το έργο της Ιεράς Μονής μπορεί να βρεί εδώ τους σχετικούς λογαριασμούς για κάποια δωρεά.
Αφιέρωμα: ο μακαριστός Μητροπολίτης Μελέτιος Καλαμάρας
Ο μακαριστός Μελέτιος (Καλαμαράς) γεννήθηκε στην Αλαγονία Μεσσηνίας στις 28 Σεπτεμβρίου 1933. Πτυχιούχος Θεολογίας και Φιλολογίας-Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, κατείχε άριστα —πέραν της αρχαίας Ελληνικής και της Λατινικής— πολλές σύγχρονες γλώσσες. Εκάρη μοναχός σε ηλικία 21 ετών (1954) στην Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής Βελανιδιάς Μεσσηνίας, χειροτονήθηκε διάκονος το 1954 και πρεσβύτερος το 1959. Διετέλεσε ξακουστός ιεροκήρυκας της Μητροπόλεως Μεσσηνίας (1957–1967) και Γραμματέας της Ιεράς Συνόδου επί των Διορθοδόξων και Διεκκλησιαστικών Σχέσεων (1968–1980).
Στις 28 Μαρτίου 1980 ενθρονίστηκε Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης, διακονία που κράτησε 32 χρόνια. Βαθύς θεολόγος, χαρισματικός ιεροκήρυκας, πολυγραφότατος συγγραφέας και μεταφραστής, θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδος, «από τους τελευταίους εκφραστές του παλαιού της Εκκλησίας σχήματος». Βρίσκοντας τη Μητρόπολη χωρίς ανδρικό μοναχισμό, ίδρυσε την Ιερά Μονή Προφήτου Ηλιού στα Φλάμπουρα, όπου εγκαταστάθηκαν οι περισσότεροι από τους άγαμους κληρικούς και μοναχούς που χειροτόνησε, και αναβίωσε τη Μονή Αγίου Δημητρίου Ζαλόγγου για μοναχές. Εκοιμήθη στο ίδιο το Μοναστήρι του Προφήτου Ηλιού, στα Φλάμπουρα, στις 21 Ιουνίου 2012, σε ηλικία 79 ετών, ύστερα από πολύμηνη ασθένεια.
Ο τάφος του μακαριστού Μελετίου
Μετά την κοίμησή του, η σορός του τέθηκε σε προσκύνημα στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στην Πρέβεζα, όπου το Σάββατο 23 Ιουνίου 2012 τελέστηκε η εξόδιος ακολουθία, προεξάρχοντος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου, παρουσία 18 μητροπολιτών και 4 επισκόπων. Ετάφη στον αύλειο χώρο του ίδιου ναού (Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης), όπου βρίσκεται και σήμερα ο τάφος του, τόπος τιμής και προσευχής για κλήρο και λαό.
Απολυτίκιο Προφήτου Ηλιού του Θεσβίτου
Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Ὁ ἔνσαρκος Ἄγγελος, τῶν Προφητῶν ἡ κρηπίς, ὁ δεύτερος Πρόδρομος, τῆς παρουσίας Χριστοῦ, Ἠλίας ὁ ἔνδοξος, ἄνωθεν καταπέμψας, Ἐλισαίῳ τὴν χάριν, νόσους ἀποδιώκει, καὶ λεπροὺς καθαρίζει, διὸ καὶ τοῖς τιμῶσιν αὐτόν, βρύει ἰάματα.
Κοντάκιον
Ἦχος β’. Αὐτόμελον.
Προφῆτα καὶ προόπτα τῶν μεγαλουργιῶν τοῦ Θεοῦ, Ἠλία μεγαλώνυμε, ὁ τῷ φθέγματί σου στήσας τὰ ὑδατόῤῥυτα νέφη, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν, πρὸς τὸν μόνον φιλάνθρωπον.
Μεγαλυνάριον
Δεύτε τον πυρίπνουν και ζηλωτήν, τον διά τεθρίππου, αρπαγέντα από της γής, της του Xριστού δευτέρας, Πρόδρομον παρουσίας, Hλίαν τον Θεσβίτην, ύμνοις τιμήσωμεν.
Έτερον Μεγαλυνάριον
Ζήλῳ οὐρανίῳ πυρποληθείς, φλέγεις τὴν ἀπάτην, ὡς πυρίπνους καὶ ζηλωτής· ὅθεν ἀνυψώθης ἐν ἅρματι πυρίνῳ, ὦ Ἠλιοὺ Προφῆτα, πρὸς βίον ἄφθαρτον.
Ὁ Οἶκος
Τὴν πολλὴν τῶν ἀνθρώπων ἀνομίαν, Θεοῦ δὲ τὴν ἄμετρον φιλανθρωπίαν, θεασάμενος ὁ Προφήτης Ἠλίας, ἐταράπτετο θυμούμενος, καὶ λόγους ἀσπλαγχνίας πρὸς τὸν εὔσπλαγχνον ἐκίνησεν. Ὀργίσθητι βοήσας, ἐπὶ τοὺς ἀθετήσαντάς σε, Κριτὰ δικαιότατε. Ἀλλὰ τὰ σπλάγχνα τοῦ ἀγαθοῦ, οὐδόλως παρεκίνησε πρὸς τὸ τιμωρήσασθαι τοὺς αὐτὸν ἀθετήσαντας· ἀεὶ γὰρ τὴν μετάνοιαν πάντων ἀναμένει, ὁ μόνος φιλάνθρωπος.
Πηγή: Ορθόδοξος Συναξαριστής, Ιερά Μονή Προφήτου Ηλιού Πρεβέζης
Τελευταία Ενημέρωση: 26 Ιουλίου 2026
ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ ΣΤΟΝ ΧΑΡΤΗ
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
